رگبار

آدم و حوا

ragbar — Sat, 12 Dec 2009 07:19:18 GMT

همینجور که عقب تاکسی تاریک لم داده ام توی بغلت و بویت را بعد از عمری خماری سر می کشم، با خودم فکر می کنم چه خوب می شود این اتوبان که انگار من و تو تنها موجودات زنده ی آن هستیم، هیچوقت به انتها نرسد...

پ.ن.: این مال خیلی پیشتر است. گفتم که بیخود هیجانزده نشوید.:)

زندگی قبلی من: ورژن اینترنتی!

ragbar — Wed, 09 Dec 2009 08:34:58 GMT

نمی دانم در این مورد چه حسی داری، اما در هر صورت در زندگی زمینی قبلیت یک زن بوده ای. حدود سال 1500 در مناطق شمالی زمین(تریک تریک) زندگی می کردی. حرفه ات یکی از اینها بوده: نمایشنامه نویسی، کارگردانی(!)، خنیاگری، آوازه خوانی.

تو یک آدم معقول(!!!) ، عملگرا، ماتریالیست و فاقد هرگونه اعتقادات مذهبی بودی. بینش بسیطت به آدمهای ضعیف و فقیر کمک می کرده.(هوم.)
درسی که از زندگی قبلیت گرفتی این بوده که باید استعداد عشق ورزیدن و شادی و شوق را در خودت پرورش بدهی.(یعنی من فعلی"درس گرفته" ام؟خدا میداند من قبلی چه موجود خجسته ای بوده!)
حالا یادت آمد؟(نو وی!)

پ.ن.1: فکر می کردم در زندگی قبلیم گیاه یا سس مایونز بوده ام، از لحاظ حواس پرتی.
پ.ن.2: برای اینکه بفهمید در زندگی قبلیتان چه بوده اید بروید اینجا. بعد برای من هم تعریف کنید.

یار دبستانی

ragbar — Mon, 07 Dec 2009 08:56:57 GMT

1- از یکی دو هفته قبل برای امروز هیجان زده ایم. با "ح" دست هم را می گیریم و به سیل بچه ها می پیوندیم که لابد از دانشکده فنی شروع شده. جمع می شویم پشت در اصلی دانشگاه، بعضی ها می روند روی سر در. سخنران مجبور است داد بزند. زیر باران شعار می دهیم به امید تغییر: هاشمی پینوشه ایران شیلی نمیشه... باور داریم که دیده می شویم. که شنیده می شویم...
هاشمی عراقی استعفا، استعفا... دو تا از بچه ها شب نامه پخش می کنند.
پشت سر دردانشگاه ده، دوازده تا اتوبوس خیابان انقلاب را بند آورده اند و جلوشان نیروهای گارد ویژه صف کشیده اند. مردی کت شلوار پوش در نیم متری مان ایستاده. هفت تیرش را میبینیم که ناشیانه خواسته زیر کتش پنهان کند. می خندیم.
دانشجو می میرد ذلت نمی پذیرد...دستهای درهم گره خورده مان را بالا می بریم: یار دبستانی من، با من و همراه منی...
قلب نوزده ساله مان تند تر می تپد.

2- هفت سال گذشته. امروز هم روز دانشجوست. زندگیهامان فرق کرده."ح" سه سال است ازدواج کرده و گرفتار روزمرگی است؛ من هم درگیر کار و پایان نامه.
دیگر فهمیده ایم که هفت تیرهای احمقانه شان آدم می کشد، و منطق کورشان امیدهامان را برنمی تابد.
هنوز فریاد می زنیم، اما دیگر نمی دانیم که شنیده می شویم یا نه.
با این همه قلبمان می گوید که یک روز، شاید یک روز خیلی دور، آدمهایی همین جا در ایران ما زندگی خواهند کرد که دیکتاتور فقط کلمه ای خواهد بود از کتابهای تاریخشان...

confessions of a FRIENDSoholic

ragbar — Sat, 05 Dec 2009 09:10:18 GMT

من: سلام، من نرگس هستم.اعتراف می کنم که به فرندز معتاد هستم.
نصف ملت: سلام نرگس، به جمع ما خوش آمدی.

اشتراکات فکری

ragbar — Thu, 03 Dec 2009 06:25:43 GMT

من مثل میمونم.از لحاظ علاقه به موز و نارگیل.

برای عاطفه

ragbar — Mon, 30 Nov 2009 07:40:42 GMT

می نویسم برای تویی که نمیشناسمت. ممکن است دیده باشیم هم را، وقت خرید ، در دانشگاه، یا شاید آن روز...

شاید نگاهمان تلاقی کرده، و لبخند سبزی که رشته پیوند همه مان بود، روی لب هامان دویده باشد.

تو هم مثل من لابد کنار دوستانت و تمام آن جمعیتی که تا بی نهایت ادامه داشت، به خاطر حقیقت انقلاب را گام میزدی، انقلابی که قرار بود به آزادی برسد...

تو هم شاید خاموش، دستت را به نشان پیروزی بالا بردی؛ چرا که مثل من و میلیونها "من"، می دانستی حق پیروز است...

نوشتم که بدانی و بدانند که"ما همه با هم هستیم"، و زندان اندازه همه ما جا ندارد!

پ.ن.: کمپین آزادی عاطفه نبوی

God bless butterflies

ragbar — Thu, 26 Nov 2009 07:34:18 GMT

سرگذشت خواهران میرابال و در واقع وجه تسمیه روز مقابله با خشونت علیه زنان را در ویکی بخوانید.

استندبای

ragbar — Sat, 21 Nov 2009 08:34:53 GMT

یادتان هست پیشترها، وقتی تلویزیون برنامه نداشت یک صفحه رنگین کمانی ثابت نشان می داد با صدای بوق ممتد؟

مغز من الان اینجورهاست. البته بی صدا...

اند شی وررررر بلو ولوت

ragbar — Tue, 17 Nov 2009 09:28:03 GMT

دفعه قبل که دیدمش خانه عمه بودم. ده دوازده سال پیش.

از دیدن اسم دیوید لینچ دلم هری ریخت، به انتظار یک مستر پیس(به فتح میم).در حالی که عمه معتقد بود چنین فیلمی مناسب سن من نیست.

بار دوم دیشب بود و از دیشب تا خود الان راه می روم و می خوانم:

...She wore blue velvet، Bluer than velvet was the night

و فکر می کنم به کاکل برافراشته سندی؛ و سخت از نی نی بودن در دهه هشتاد میلادی، که از پیرو مد بودن معافم می کرد ذوق می کنم.

بی تیتر

ragbar — Mon, 16 Nov 2009 07:16:18 GMT

دیشب Revolutionary Road را دیدم. دوستش داشتم.