امروز هشتم مارس بود از نه صبح تا الان که شش و نیم عصر است بیرون بودم و یک عالمه تجربه جدید داشتم.
صبح با دوستان جمع شدیم و بروشورهایی را که شامل تاریخچه ی مختصر هشت مارس بود، آماده کردیم و با شکلات بین مردم پخش کردیم...از میدان ولیعصر تا میدان ونک.خیلی مثبت و موثر بود.  بیشتر خانمها نمیدا نستند که امروز روز جهانی زن است،و از فهمیدنش خیلی ذوق میکردند.بسیاری متقابلا به ما تبریک میگفتند. 
همه کلی از حرکتمان تشکر می کردند.برخی بیشتر به شکلات توجه داشتند،و بعضی هم به صورت ما!
اما در مجموع حتی اگر از هفتصد بروشور ما صدتا هم خوانده شده باشد ،و از این هفتصد نفر پنجاه نفر چیزی یاد گرفته باشند، من این حرکت را مثبت ارزیابی میکنم.
بعد از ظهر ساعت چهار تا پنج در پارک دانشجو مراسمی بود به مناسبت روز جهانی زن. بیش از سیصد نفر بودیم که همه آرام پلاکارد در دست داشتیم و ایستاده یا نشسته بودیم.سرود زنان را هم خواندیم.بعد از پنج دقیقه پلیس اخطار داد که تجمع شما قانونی نیست و باید متفرق شوید.و بعد یک مهلت پنج دقیقه ای داد و گفت بعد از این مهلت اگر متفرق نشوید،خودتان مسئول عواقبش خواهید بود.ما همچنان خیلی آرام ایستاده بودیم و پلاکاردها را در دست داشتیم.ناگهان عده ی زیادی پلیس از چند طرف با باتوم حمله کردند ولی جمعیت قصد متفرق شدن نداشت.همه کماکان با پلاکاردها راه میرفتند و سرود میخواندند. اینجا بود که پلیس حمله ی جدی تری را شروع کرد و دهها باتوم به دست با خشونت شروع به کتک زدن جمعیت کردند.جمعیت همچنان به هم پیوسته داخل خیابان شد  در حا لیکه پلیس از هر طرف به شدت جمعیت را هل میداد و کتک میزد.من در تجمع های زیادی شرکت کرده بودم، که خیلی از آنها هم به درگیری و حضور باتوم به دستها کشیده شده بود...اما هیچوقت چنین خشونتی ندیده بودم.زخمها و کبودیهای بدنم خیلی کمتر از خشونت و وحشتی که در فضا موج می زد آزارم میدهد. فکر میکنم چه چیز باعث می شود که انسانی انسان دیگر را بزند، آن هم بی هیچ جرم و گناهی.
دستی که دیگری را بی دلیل کتک زده،چگونه پس از این میتواند نوازش کند؟چگونه قلبی که اینقدر خشونت در خود دارد میتواند عشق بورزد...پس انسانیت چیست؟
در تمام کشورهای جهان در روز هشتم مارس زنان شاد هستند و با شاخه های گل و لبخند روزشان را جشن میگیرند.اما ما، امروز ضربات محکم باتوم و فریاد هدیه گرفتیم.
اما ما هم  شادیم و سربلند...از اینکه مراسممان موفقیت آمیز به پایان رسید.و از اینکه نشان دادیم میتوان کاملا صلح آمیز و مدنی حرف زد...در هر شرایطی!